POGRZEB


Życie każdego człowieka kończy się śmiercią. Śmierć przychodzi niespodziewanie, niejednokrotnie zabiera człowieka w pełni sił, dosięga dorosłych i dzieci. Pozostający przy życiu tracą kogoś bliskiego, jest to trudna chwila dla każdego. W tym momencie czasem nie wiadomo co począć. Są osoby, które po śmierci bliskiego idą do kapłana prosząc o sakrament chorych dla zmarłego. W tej sytuacji sakrament chorych jest bezcelowy, sakramenty są bowiem dla żywych, a nie dla umarłych.


W jakiej kolejności załatwiamy sprawy pogrzebu?
Po śmierci bliskiego nam człowieka w pierwszej kolejności kierujemy się do lekarza po Kartę Zgonu, następnie z Kartą Zgonu oraz dowodem osobistym zmarłego udajemy się do Urzędu Stanu Cywilnego, by uzyskać Akt Zgonu. 
Akt Zgonu i Karta Zgonu to dokumenty, na podstawie których strona kościelna może dokonać pochówku.
W dalszej kolejności udajemy się do kancelarii parafialnej, gdzie przedstawiamy Akt Zgonu i Kartę Zgonu oraz ustalamy datę i godzinę pogrzebu. Dalej kierujemy się do grabarza, któremu przekazujemy z kancelarii parafialnej pisemną informację dotyczącą daty i godziny pogrzebu. Po czym kierujemy się do wybranego przez siebie zakładu pogrzebowego. 

Jeśli pogrzeb ma być poza swoją parafią, do której zmarła osoba należała, potrzebny jest pisemny przekaz czyli zgoda na pochówek poza parafią macierzystą. Należy wówczas poprosić o taki dokument w parafii, na terenie której zmarła osoba zamieszkiwała przed śmiercią, a następnie dostarczyć go do kancelarii parafialnej, gdzie ma odbyć się pogrzeb.

Forma pogrzebu
W naszej parafii, tak jak w innych dużych miastach nie ma już w trakcie pogrzebu pierwszej stacji w domu zmarłego. Pierwsza stacja jest w kaplicy na Rajskim Placu, druga w kościele a trzecia stacja przy grobie. Jest to tzw. pierwsza forma pogrzebu, w praktyce najczęściej stosowana.
Drugą formą pogrzebu są dwie stacje: w kaplicy i przy grobie. Nie wprowadza się ciała zmarłego do kościoła na Mszę Świętą. Msza Św. może być odprawiona w intencji zmarłego bez obecności jego ciała w dniu pogrzebu bądź w innym terminie niż pogrzeb.

Kiedy korzysta się z drugiej formy pogrzebu?
Z drugiej formy pogrzebu korzysta się jeżeli wcześniej zmarły wyraźnie sobie tego nie życzył lub jeżeli było powszechnie wiadomo, iż żył w grzechu ciężkim, był zgorszeniem dla innych i nie dokonał aktu skruchy. Są to bardzo trudne sytuacje dla rodziny jak i kapłana, wymagające wielkiej delikatności i ostrożności. Jeżeli jednak zmarły nie chciał mieć nic wspólnego z Kościołem, za życia żył nie zgodnie z wiarą, trudno go zmuszać po śmierci i wprowadzać jego doczesne szczątki na Mszę Świętą. Nie może tego robić ani rodzina ani kapłan. Są to sytuacje powszechnie wiadome, nie mające nic wspólnego z osądzaniem. Nikomu jednak nie odmawia się modlitwy i obecności kapłana przy złożeniu jego ciała do grobu, gdyż wszyscy są dziećmi Kościoła przez chrzest św.
Jeżeli zaistniałaby sytuacja, iż ktoś żył w grzechu ciężkim, było to powszechnie wiadomo, a przed śmiercią dokonał aktu skruchy, skorzystał z sakramentu pokuty można korzystać z pierwszej formy pogrzebu.

Pogrzeb z urną

Obrzędy pogrzebowe z Mszą Świętą i z ostatnim pożegnaniem włącznie, w których uczestniczy rodzina, wspólnota parafialna, przyjaciele i znajomi, powinny być celebrowane przed kremacją ciała ludzkiego. Natomiast po spopieleniu zwłok sprawuje się obrzęd związany ze złożeniem urny w grobie. Obrzęd sprawowany jest przy udziale najbliższej rodziny, bez zewnętrznej okazałości.

Jeśli jednak przemawiają za tym szczególne racje duszpasterskie lub powody natury praktycznej, obrzędy pogrzebowe można sprawować nad samą urną. Może to mieć na przykład miejsce wtedy, gdy czyjaś śmierć nastąpiła daleko od miejsca zamieszkania i kremacja ułatwia sprowadzenie doczesnych szczątków osoby zmarłej, a także, kiedy uczestnicy pogrzebu przybywają z daleka i trudno im być na dwóch częściach pogrzebu, czyli na Mszy Świętej połączonej z ostatnim pożegnaniem ciała zmarłego i, po pewnym czasie, na obrzędzie złożenia urny w grobie lub kolumbarium.